Komentarze do: Mali żołnierze: dzieci na linii frontu

Autor: Tomasz

Tomasz — Mon, 28 Dec 2009 23:45:49 +0000

Ludzka natura ma to do siebie, że jeśli napotka pewnego rodzaju ograniczenia,
potrafi się do nich dostosować, oswoić je. Podobnie jest z wojnami- w klasycznym
ujęciu (starciu minimum dwóch sił, z rozróżnieniem cywil-kombatant, etc.)
są one ograniczane coraz bardziej- powoduje pewnego rodzaju stworzenie
środków zastępczych (w rodzaju konfliktów asymetrycznych, czy to działań wymierzonych
w cywilów, czy właśnie wykorzystanie dzieci w działaniach wojennych).
Trend spadkowy pojawia się (rzekomo) poprzez zanikanie klasycznych konfliktów-
i nie tyle jest ich mnie, cowymykają się one zwyczajnie klasyfikacji, mają charakter
specyficzny dla danego regionu, i wpływa na nie masa innych czynników.
Dlatego ewolucja konfliktów idzie w pewnym kierunku- jak to autor wspomniał,
od czasów Napoleona, przez wojny światowe i konflikty na tle etnicznym czy
narodowo-wyzwoleńczym (np. cykliczne rzezie na Bałkanach na początku XX wieku)
aż do dzisiejszych, trudnych do ujęcia w ramy klasycznej definicji konfliktów.
Do tego dochodzą inne problemy, takie jak terroryzm.
Co by nie być gołosłownym, w temacie coś napisać: warto zauważyć, że te
dzieciaki nie walczą bo im się to podoba, tylko po pierwsze: walczą, bo są
prowadzeni przez lokalnych kacyków albo armie (jako podatni na indoktrynacje,
szybko uczące się oraz bezwzględne- bo dzieci takie akurat są) oraz walczą,
bo to jedyne co mogą robić. Nie mogą się kształcić, bawić, odpoczywać,
zajmować tym, co dziecko powinno- bo jest wojna. Dlatego walczą. Ryszard
Kapuściński zwracał na to wielokrotnie uwagę, i jego obserwacje uważam
za bardzo trafne- jeśli naprawdę chcemy zrozumieć mechanizm stojący za
tym zjawiskiem.
Tekst bardzo dobry, podobał mi się. Porusza temat bardzo ważny, marginalizowany,
ba, chyba nawet celowo pomijany. A przecież chodzi tutaj o dzieci, które będą
rosły i będą stanowiły o przyszłości tych państw.

Autor: Piotr Wołejko

Piotr Wołejko — Sun, 27 Dec 2009 15:06:10 +0000

Wszystko zależy od definicji wojny. Nie dostrzegam trendu spadkowego konfliktów na świecie. Wiele z nich toczy się wewnątrz granic państwowych, stąd trudno uznać je za klasyczną wojnę – jednak ludzie giną, pojawia się duża liczba uchodźców itd.

Podzielam refleksję, że ludzka natura nie pozwoli wojnom zaniknąć.

Autor: Maciej Pawłowski

Maciej Pawłowski — Sun, 27 Dec 2009 07:31:10 +0000

@Piotrek: generalny trend wskazuje na zmniejszającą się liczbę wojen i konfliktów na świecie (aczkolwiek Afryka, co jest chyba jej jakimś już standardem, w zasadzie od 10 lat trzyma się mocno pod tym względem). Nie czytuję wspomnianego tygodnika, ale z chęcią zajrzę do tego artykułu. Myślę, że ludzka natura nie pozwoli zaniknąć wojnom, jesteśmy do tego stworzeni, niestety (?).

Autor: Piotr Wołejko

Piotr Wołejko — Sat, 26 Dec 2009 20:51:06 +0000

Świetny tekst. Dobrze kontrastuje z tekstem ze świątecznego Newsweeka Polska, w którym przeczytałem, że wojna jako taka zanika Dawno się tak, niestety, nie ubawiłem. Powyżej mamy brutalną prawdę, a przywołany tekst z gazety nie bardzo nawiązuje do rzeczywistości.

Autor: Marcin Szumański

Marcin Szumański — Sat, 26 Dec 2009 20:43:51 +0000

żal tych dzieciaków. To jest ich świat i innego nie znają, nie wiedzą co tracą, co mogliby mieć i jak żyć, gdyby nie szerokość geograficzna, na której przyszło im się urodzić i żyć.

Ze swojego dzieciństwa pamiętam zabawy w wojny wietnamskie; ganialiśmy z plastikowymi karabinami po osiedlu, a co uboższe dzieciaki z patykami kształtem przypominającymi broń i krzyczeliśmy „beng beng beng – zabity!!!”. Ciekawe, czy chciałoby się nam w to bawić, gdyby ktoś pokazał nam świat przedstawiony w powyższym tekście.